Intensywność wentylacji
Intensywność wymiany powietrza regulują przepisy polskiego prawa.
Przykładowo przyjmuje się konieczność usunięcia powietrza :
- Kuchnia z oknem z kuchenką gazową – 70 m3/h
- Kuchnia z oknem z kuchenką elektryczną – 50 m3/h
- Toaleta – 30 m3/h
- Łazienka – 50 m3/h
Jednocześnie należy dostarczyć powietrze w ilości wystarczającej dla każdego z domowników. W zależności od przewidywanej ilości osób w pomieszczeniu będzie ona różna. Przyjmuje się 30 m3/h na jedną osobę.
Porównując obie wartości strumienia powietrza nawiewanego i wywiewanego dobieramy wymianę na poziomie większego z nich.
Ponieważ wentylacja musi być zrównoważona, oba strumienie muszą mieć identyczną wartość. Dopuszczalne jest wyregulowanie instalacji z około 10% nadciśnieniem.
W okresie zimowym dostarczane powietrze zewnętrzne ulega po podgrzaniu znacznemu osuszeniu. Aby więc nie spowodować zbyt niskiego poziomu wilgotności w budynku należy uważać, by wymiana powietrza była wystarczająca dla celów higienicznych ale nie nadmierna.
W przypadku zbyt niskiej wilgotności zaleca się dodatkowo dowilżanie powietrza w poszczególnych pomieszczeniach za pomocą niewielkich nawilżaczy, roślin, biokominków itp..
Wentylacja grawitacyjna o identycznym wydatku spowoduje dokładnie takie samo osuszenie powietrza w budynku. W przypadku wentylacji mechanicznej jesteśmy w stanie kontrolować jednak jej intensywność, a więc pośrednio również wilgotność, czego nie osiągniemy nigdy przy wentylacji grawitacyjnej.
W okresie letnim budynek może być wentylowany znacznie intensywniej. Ma to sens szczególnie wtedy, gdy instalacja współpracuje z gruntowym wymiennikiem ciepła (GWC), a więc dostarczane powietrze jest dodatkowo schładzane.
